دل تنگی‌های نقاش خیابان چهل و هشتم

پنجشنبه ۱۳ مهر ۱۳۸٥

«حالا هی بنشین خیال بافی کن،توجیه بباف،زمین را به آسمان بباف،از خودت جمله در آور هی بنویس،هی بنویس،مگر خبر نداری دوره این حرف ها گذشته است،حالا این حرف ها منبع درآمد یک مشت نویسنده بی شرف شده است،کلماتشان را می فروشند تا احمقی مانند تو هم به خواندنشان معتاد شود و فکر کند که عالمی غیر از عالم واقعیات وجود دارد. ؛دوره دن کیشوت بازی سر آمده است،دیگر نه پهلوانی هست،نه قلندری،نه عاشقی...تو هم دیگر خفه خوان بگیر و بنشین برای لقمه های افطارت نقشه بکش،شبیه بقیه،این تلاش تو در متفاوت بودن آخر کارت را می سازد،یا سرت را به باد می دهد یا می اندازد گوشه دیوانه خانه،تکلیف معجزه که آسان است،هپروت،تصادف،خیال ،این ها را که به هم بچسبانی معجزه در می آید.فرمول امتحان شده ای است.به آسمان نگاه کن،به دنیا نگاه کن،تو داری مچاله می شوی از زور درد، احمقانه نیست برای چه؟برای کی؟گیرم همه خیال بافی های دینی ات درست از آب در آمد،آن بالا کسی هست که صدای تو را می شنود اما مگر خودت نخوانده ای که «دل های یتان از هر چه غیر اوست تهی کنید تا جز او نماند...»تو حتی توان تهی شدن را هم نداری،چه می گویی؟ شبیه بچه هایی هستی که روزها خیال می بافند و شب ها خواب بافته هایشان را می بینند...»

ــ از لطف تان ممنونم پیراهنتان را بپوشید...خواهش می کنم، دوره دهقان های فداکار هم گذشته است.سرما می خورید،خواهش می کنم!

[...:۱٢:۳۳ ‎ق.ظ]

پيام‌های ديگران:[]

حق بازنشر نوشته‌ها محفوظ است.

»تنهاییِ یک دونده استقامت

فیلمی هست از کوئنتین تارانتینو به درست یا غلط ترجمه کرده‌اند قصه‌های عامه‌پسند. در این فیلم ساموئل ال جکسون نقش یک آدم‌کش حرفه‌ای را بازی می‌کند. او با جان تراولتا برای صاحب گنگی به اسم مارسلوس والاس کار می‌کنند. یکی از ماموریت‌هایشان کشتن چند پسربچه خیانتکار است. ساموئل ال جکسون قبل از اینکه پسربچه‌ها را بکشد آیه‌ای از سفر حزقیال نبی را می‌خواند: «باریکه راه بشر صالح از همه سو در احاطه بیدادگری‌هایی است که از خودکامگی و استبداد فاسدین برمی‌خیزد. متبرک باد آن که چون شبانی به نام صدقه و خیرخواهی، ناتوان را در گذر از وادی ظلمت هادی باشد، زیرا که او هر آینه نگهدارنده برادر و یابنده فرزندان گمگشته خویش است و عقاب شدید و غضب عظیم من بر آن کس که می‌کوشد برادرانم را مسموم و نابود کند. پس آنگاه که دست انتقام من گریبان شما را گیرد هر آینه خواهید دانست که من (یهوه) هستم. » در طول فیلم آدم کش قصه دو سه بار دیگر به مناسبت‌های مختلف این آیه را می‌خواند و... شاید منظور از بشر فاسد، تویی -رفیق خوب من که این وبلاگ را می‌خواند،- و منظور از بشر صالح منم که این سطرها را سیاه می‌کنم و شبان نیز همین وبلاگ است که به آن آمده‌ای. یا برعکس، تو بشر صالحی و من شبان و این سیاهه‌ای که می‌خوانید مظهر خودکامگی و فتنه و شر. امّا ای کاش همین بود. حقیقت این است که تو همان ناتوانی و من همان استبداد فاسدین. امّا من سعی می‌کنم؛ واقعا به سختی سعی می‌کنم تا این وبلاگ که صفحه‌اش را باز کرده‌ای شبان باشد.